Manipular a información xenética para curar? Eu prefiro chamarlle terapia xénica.

terapia xénica consiste na inserción de xenes funcionais ausentes no xenoma dun individuo. Realízase nas células e tecidos co obxectivo de tratar unha enfermidade ou realizar unha marcaxe.

A técnica aínda está en desenvolvemento, motivo polo cal a súa aplicación leva principalmente a cabo dentro de ensaios clínicos controlados, e para o tratamento de enfermidades severas ou ben de tipo hereditario ou adquirido. Ao principio expúxose só para o tratamento de enfermidades xenéticas, pero hoxe día exponse xa para case calquera enfermidade.

Entre os criterios para elixir este tipo de terapia atópanse:

  • Enfermidade letal sen tratamento.
  • A causa sexa un único xene que estea xa clonado.
  • A regulación do xene sexa precisa e coñecida.

 

Aplicacións:

  • Marcaxe génico: A marcaxe génico ten como obxectivo, non a curación do paciente, senón facer un seguimento das células, é dicir, comprobar se nun determinado sitio do corpo están presentes as células específicas que se marcaron. Un exemplo diso sería a posta a piques de vectores para ensaios clínicos, permitindo, por exemplo, que en ocasións nas que un paciente de cancro (leucemia) e ao que se lle realizou un autotransplante recae póidase saber de onde proceden as células, se son de células trasplantadas ou se son células que sobreviviron ao tratamento.
  • Terapia de enfermidades monogénicas hereditarias: Úsase naquelas enfermidades nas que non se pode realizar ou non é eficiente a administración da proteína deficitaria. Proporciónase o xene defectivo ou ausente.
  • Terapia de enfermidades adquiridas: Entre este tipo de enfermidades a máis destacada é o cancro. Úsanse distintas estratexias, como a inserción de determinados xenes suicidas nas células tumorales ou a inserción de antígenos tumorales para potenciar a resposta inmune.

 

imagen

 Tipos de terapias xénicas:

  • Terapia génica somática: realízase sobre as células somáticas dun individuo, polo que as modificacións que implique a terapia só teñen lugar en devandito paciente.
  • Terapia in vivo: a transformación celular ten lugar dentro do paciente ao que se lle administra a terapia. Consiste en administrarlle ao paciente un xene a través dun vehículo (por exemplo un virus), o cal debe localizar as células a infectar. O problema que presenta esta técnica é que é moi difícil conseguir que un vector localice a un único tipo de células diana.
  • Terapia ex vivo: a transformación celular leva a cabo a partir dunha biopsia do tecido do paciente e logo se lle trasplantan as células xa transformadas. Como ocorre fóra do corpo do paciente, este tipo de terapia é moito máis fácil de levar a cabo e permite un control maior das células infectadas. Esta técnica está case completamente reducida a células hematopoyéticas pois son células cultivables, constituíndo así un material transplantable.
  • Terapia génica germinal: realizaríase sobre as células germinales do paciente, polo que os cambios xerados polos xenes terapéuticos serían hereditarios. No entanto, por cuestións éticas e xurídicas, esta clase de terapia génica non leva a cabo hoxe en día.

 imagen

Tags: , ,

 

Vostede debe rexistrarse para facer un comentaio.